NOWE PUKA DO BRAM KRAJU SMOKA

Na przejściu granicznym między Bhutanem a Indiami, w miejscowości Phuentsoling stoi wysoka brama. Jest ona symboliczna, bowiem nie jest zamykana ani strzeżona. Po jej jednej stronie panuje wieczny zgiełk hinduskiej ulicy: tłum mrowiący się w nieustannym pośpiechu, jazgot klaksonów ciężarówek i metaliczny świergot dzwonków riksz przemykających pomiędzy stosami śmieci zalegającymi ulice. Wystarczy jednak przejść przez bramę na drugą, bhutańską stronę, aby czas natychmiast zwolnił, a przestrzeń wypełniła się kojącym spokojem. Zamiast kolorowego tłumu prawie puste, sterylnie czyste ulice. Zamiast zgiełku cisza. W fizycznej przestrzeni to odległość paru metrów, a w metafizycznej – to dwa światy, które kulturą, mentalnością i duchem są od siebie równie odległe, jak antypody.

ŚWIĘTO TSHECHU W BHUTANIE

Październikowy dzień przywitał mnie słońcem i gwarem. Wraz z tłumem podążam do klasztoru (dzongu) w stolicy kraju – Thimphu. Dziś w tej warownej budowli odbywa się wielkie święto na cześć Guru Rinpocze, upamiętniające jeden z jego bohaterskich czynów. W uroczystościach wolno brać udział obserwatorom niebędącym wyznawcami buddyzmu. Ja staram się być świadkiem uczestniczącym i niedostrzeganym, czyli poławiaczem obrazów...

KLAMKA ZAPADŁA

Lojalnie uprzedzam: osoby mające duże zamiłowanie do złota i kamieni szlachetnych nie powinny zwiedzać Birmy, bo może to je doprowadzić do szaleństwa. Złoto – tony! Osiemnastokaratowe! Tylko w jednej stupie Szwedagon jest go ponad sześćdziesiąt osiem ton! Do tego kamienie szlachetne: przeszło pięć tysięcy diamentów, rubiny i szmaragdy... Jedynym ratunkiem, możliwością dalszego obcowania z tymi materiałami jest pozostanie w Birmie na zawsze, na etacie mnicha buddyjskiego, lub zatrudnienie się w Fort Knox w USA.

MOTOREM PRZEZ PAKISTAN

Wyjechaliśmy z gór wprost w objęcia upału. Zrobiło się duszno i wilgotno. Powietrze stało w miejscu razem z kurzem wznoszonym przez koła ciężarówek. Słońce pozornie zasłaniały chmury – cienkie, rozsmarowane na niebie jak zamarznięte masło na kromce chleba. Gdy tylko zatrzymaliśmy się na odpoczynek i zdjęliśmy kaski, promienie słoneczne zaczęły palić żywym ogniem. Wtedy to dopadła nas pierwsza eskorta policji.

SLUMWORLD

Gdy zapada zmrok, część miasta obleka ciemność. Może nie ciemność absolutna, bo niemal w każdym domu czy warsztacie płoną świece albo tli się blade światło łysej żarówki, jednak brak lamp na ulicach sprawia, że nadchodząca noc jest odczuwalna niemal fizycznie. Ciemność i cisza. I tak aż do wschodu słońca, kiedy to milion par oczu otworzy się, by w geście błogosławieństwa powitać nowy dzień. Nowy dzień wypełniony pracą. W upale i tłoku. Bo slumsy są zawsze zajęte, slumsy są zapracowane, slumsy są zmęczone.

ALBAŃSKIE ZAPISKI

Piliśmy szybko i dużo. Koło czwartej nad ranem taksówkarz zerwał się do odejścia, a ja, w asyście Tira, udałem się na spoczynek.Rano, z lekkim bólem głowy, wyruszyłem na rekonesans: bazar, świeżo zrekonstruowany zamek warowny, ruiny wieży i kilka skromnych meczetów. Kruje to niewątpliwie największa atrakcja turystyczna Albanii.

ROWERY I ENDORFINY

Na szczycie długo odpoczywamy, delektując się zdobytą wysokością i świadomością, że przed nami jeden z najlepszych zjazdów w polskich górach: czarny szlak prowadzący do Kasinki Małej. Na przestrzeni czterech kilometrów mamy do pokonania sześćset dwadzieścia metrów różnicy poziomów. Nieźle! Najpierw klasyczny singletrack, wąski i stromy. Są progi, z których można poskakać. Później pojawiają się techniczne sekcje z wielkimi płytami skalnymi. W najtrudniejszych momentach nie można zrezygnować, bo zatrzymanie się oznacza wywrotkę.

DUMA I UPRZEDZENIE

W Albanii zasada zemsty stała się tak ważna, że nawet budowano specjalne wieże, gdzie chronili się przed atakiem wszyscy mężczyźni z rodziny, na której ciążyła klątwa. Kobiety przynosiły im jedzenie i wykonywały wszystkie domowe obowiązki, trudno więc stwierdzić, kto był w gorszej sytuacji. Tak bardzo mocne przywiązanie do prawa zwyczajowego sprawiło, że w Albańczykach wykształciło się silne poczucie więzi w ramach jednego rodu. Stworzyło to doskonały grunt dla rozwoju nowoczesnej wspólnoty klanowej – mafii.

WYPRAWY MAGAZYNU PODRÓŻNIKÓW, DOŁĄCZ DO GRONA GLOBTROTERÓW

I. Pakistan/Chiny Concordia i Karakoram Highway Trekking do Bazy K2 z widokiem na cztery ośmiotysięczniki Przejazd przez Karakorum Highway kultowa droga do Kaszgaru.

FOTO PORADY DLA PODRÓŻNIKÓW

Część 2. Elementy kompozycji zdjęcia Temat: Orientacja kadru: pozioma czy pionowa?